เช้านี้เรานั่งรถไฟใต้ดินเพื่อออกเดินทาง มาถึงหลิวเปียน

ภูเขาที่เรียกกันว่า "น้ำตาแห่งกว่างโจว" หลังจากตรวจสอบอุปกรณ์และวอร์มร่างกายแล้วก็เริ่มปีนเขา ฉันเหนื่อยแล้วหลังจากเดินขึ้นบันไดไม่ถึงห้านาที ฉันไม่ได้ออกกำลังกายมานานมากแล้ว อย่างไรก็ตาม แน่นอนว่าไม่ค่อยมีกิจกรรมสร้างกลุ่มให้ปฏิบัติตาม ดังคำกล่าวที่ว่า อย่าฝืนตัวเอง คุณไม่รู้ว่าตัวเองมีศักยภาพมากแค่ไหน เมื่อขึ้นไปได้ครึ่งทางก็ถึงเวลาพักผ่อน พวกเขาแบ่งกันกินอาหารแล้วเดินป่าต่อ

ระหว่างที่ฟังเพลงและพูดคุยกันก็เห็นแกะอยู่ตรงกลางด้วย ในที่สุดเราก็เดินไปตามภูเขาและเห็นทิวทัศน์ของภูเขา มันสวยงามมาก เราเดินขึ้นไป 12 กิโลเมตรและใช้เวลา 5 ชั่วโมง ฉันเหนื่อยมากจริงๆ แต่เมื่อมาถึงภูเขาและมองลงมาที่แม่น้ำและภูเขาที่สวยงาม ฉันจะรู้ว่าฉันอดทนมาเป็นเวลานาน มันเป็นประสบการณ์ที่น่าสนใจ!

นี่คือครอบครัว Moshi ของพวกเรา วันแล้ววันเล่า ปีแล้วปีเล่า Moshi ยังคงเป็นเมมเบรน เราก็ยังคงเป็นเราเสมอมา!