ประวัติความเป็นมาของการพัฒนาฟิล์มกันรอยหน้าจอ

ฟิล์มกันรอยโทรศัพท์มีมานานหลายทศวรรษแล้ว การเปลี่ยนโทรศัพท์มือถือกำลังเร็วขึ้นเรื่อยๆ ทันทีที่ซื้อโทรศัพท์ก็จะติดฟิล์มกันรอยไว้บนหน้าจอ แม้ว่าการพัฒนาฟิล์มโทรศัพท์มือถือจะไม่ได้เร็วเท่ากับโทรศัพท์มือถือ แต่ก็ผ่านมาหลายทศวรรษแล้ว

เราทราบกันดีอยู่แล้วว่าผู้ผลิตฟิล์มกันรอยหน้าจอโทรศัพท์มือถือรายแรกๆ ที่ผลิตฟิล์มป้องกัน PP ออกสู่ตลาดนั้นมีคุณสมบัติในการดูดความชื้น ทนต่อการกัดกร่อนของกรดและด่าง และทนต่อการละลาย แต่ก็มีข้อบกพร่องบางประการ เช่น ความหนาแน่นต่ำ ความโปร่งใสต่ำ ความเงาต่ำ และความแข็งต่ำ

ถัดไปคือฟิล์มป้องกัน PVC วัสดุ PVC อ่อนและติดได้ง่าย แต่หนาและมีการส่งผ่านแสงไม่ดี ทำให้ภาพดูขุ่นมัว นอกจากนี้ยังทิ้งรอยกาวไว้บนหน้าจอหลังจากฉีกออก นอกจากนี้ยังส่งผลต่อเอฟเฟกต์การแสดงผลของหน้าจอด้วย เมื่ออุณหภูมิเปลี่ยนแปลง จะเกิดปรากฏการณ์สีเหลือง

ในช่วงทศวรรษที่ 1970 เราคุ้นเคยกับฟิล์มป้องกัน PET มากที่สุด และฟิล์มป้องกัน PET ยังเป็นวัสดุฟิล์มป้องกันโทรศัพท์มือถือหลักในตลาดอีกด้วย มีเนื้อสัมผัสที่ดีกว่า ทนต่อรอยขีดข่วนได้ดีกว่า และมีราคาถูกกว่า PET เป็นวัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและสามารถรีไซเคิลได้ เนื้อสัมผัสแข็ง พื้นผิวมีคุณสมบัติต้านแรงเสียดทานและทนต่อรอยขีดข่วนได้ดี มีการส่งผ่านแสงที่ดี (มากกว่า 90%) ป้องกันแสงสะท้อน และหลีกเลี่ยงการดูดซับฝุ่น

แต่ด้วยความต้องการของยุคสมัยและตลาด ฟิล์มนิรภัยจึงถือกำเนิดขึ้น มีฟิล์มกันแสงสีเขียว ฟิล์มกันแสงสีน้ำเงิน ฟิล์มกันความเป็นส่วนตัว ฟิล์มกันแสงสีม่วง ฯลฯ เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้คน ตัวอย่างเช่น ฟิล์มกันแสงสีน้ำเงินมีคุณสมบัติป้องกันแสงสีน้ำเงินเพื่อปกป้องดวงตา ฟิล์มกันแสงสีเขียวมีคุณสมบัติป้องกันแสงสีเขียว และฟิล์มกันความเป็นส่วนตัวมีหน้าที่ปกป้องความเป็นส่วนตัว ฟังก์ชันพื้นฐานที่สุดที่ฟิล์มกันแสงมี เช่น ป้องกันการระเบิด ป้องกันการตกหล่น และป้องกันรอยนิ้วมือ